کودک همیشه خسته ،بازم خسته ست.
روزهای سخت،قلب ، درد ...امتحانا هر روز، از افتادن های متوالی جای سالم ندارد کودک بیچاره (البته هنوز یکیش مونده،البته هنوز نمره هارو نزدن،البته هنوز جا واسه امید مونده!!!!!!!!)
کودک همیشه خسته دیروز یه شانس خدایی اورد.در خانه نشسته بود و داشت دَلْس می خوند(و به خیالش ساعت ۴ امتحان دارد)که یکهو به طرقی ساعت ۲.۲۰ می فهمد ساعت ۲ امتحان داشته...با حالت بندری سر جلسه می رسد . اگر ، وتنها اگر ۵دقیقه دیرتر... ۲واحدش الکی میپرید و مشروط تر می شد!

کودک همیشه فراری، می خواهد تمام پاهای دنیارو قرض کند نه، بدزدد و فرار کند یه جای دور یه جای نزدیک...میخواهد فرار کند از تصویر توی آیینه...چه چاره..!!
کودک همیشه فراری، مانده که این چیزهارو او می کند؟؟!! یا این چیزها هستن که اورا می کنند؟!!! واقعا کدوم ؟ وقتی هیچ اراده ی نداره ـ وقتی حتی نمی دونه...
پس فردا چه محاکمه؟(ای کاش عدالتی در کار)
فردارو بیخیال ،همین امروز چرا باید باری که هیچ دوس نمی دارد، بکشد کودک بیچاره؟!!
ـ عذاب روحی.
ـ یعنی تو ضمیر نا خودآگاه کودک چه می گذرد، که حتی خودش غافل است؟!
ـ من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت

آه که چقدر سر انگشت خسته بر بخار این شیشه کشیدم،
چقدر کوچه را تا باور آسمان و کبوتر
تا خواب ِ سر شاخه در شوق ِ نور
تا صحبت ِ پسین و پروانه پائیدم
ـ و تو نیامدی!

مرا نان و آبی، علاقه عریانی،
ترانه خُردی، توشه قناعتی 
 ـ بس بود
تا برای همیشه با اندکی شادمانی و شبی از خوابِ تو سَر کنم.
صالحی/
------------------------------------------------------------
ـ در جمع من و این بغض بی قرار
                                       جای تو خالی ـ

ـ هم چنان درس نمی خونیم.
ـ هم چنان در شرایط ciritical بسر می بریم.
--------
میگن در این روزای مانده به امتحانا با خدا آشتی کن و دست به دامنش شو، نذری هم بزن، که از مشروطی نجاتت بده، ولی عمرا.خودمو سنگ رو یخ نمی کنم. 

* یه ترم هر غلطی دلت خواسته کردی، سر کلاس ـ اگه ـ می رفتی، جزوه که عمرا،پارو پاـ  کتاب های خشنگ خشنگ می خوندی و به استاد لبخند تحویل میدادی..۱۰،۲۰روز هم تعطیل،پای فیلمو،کتابو،حرفو،اینترنت....و هر روز هم مراسم افسردگی،اشک...جن، ترس،توهم،جیغ ِ بَوَفْش!!!!
آخه تورو چه به دانشگاه؟!!!!
ـ  خداجون مامانینام آرزو دارن .میخوان بچشون مهنتس شه...تازه شم درسامو دوس دارم..
* تو ! هه !!معلومه...!
ـ هیچکی منو دوس نداره...حتی تو..بسه دیگه چقدر دعوام می کنی... همش همه دعوام می کنن، نمی دونم چرا ناامید نمی شن؟!!!  من آدم بشو نیستم.قول می دم!

----------------------------------
بالاخره یک وقت میرسه که اگه درست نگاه کنی، میبینی:
عمر هیچ پیشامدی بیست و چهار ساعت بیشتر نیست.

بنده دیروز تفلدم بود.یعنی دقیقا" ۱۱ شب، میشه ۲۱ سال و ۱روزم.. دیگه پیر شدم . من نمی خوام بزرگ شم..
ما می خواستیم به همین مناسبت میمون مراسمی داشته باشیم. واز آنجا که شانس ما بسیار تخمی می باشد بسیار آلت خورده که بدجور درد می کند...
انقدر که می خواستیم در خیابان زار بزنیم...و کاش تموم می شد معلوم نیست چه بر ما برود و مراسم م تا حدی به گند کشیده شد..ولی ما چون پوستمان بسی کلفت است سعی کردیم به روی خودمان نیاوریم و خوش بگذارانیم.
ما به همراه عشقولیمان و خواهر عشقولیمان و دوست جونمان(پپلینو) و عشقولیش در یک جای بسیار گیاهی یک تولد کاملا گیاهی گرفتیم.نه می توانستیم عکس بگیریم نه نینای نینای کنیم نه بخندیم ..چون هم محرمه و هم اونجا بسیار گیاهی بود، که ما نیز هیچ کدوم از اینارو نکردیم!!!!!! و نمی دونم چرا فهمیدن که ما یکم چیزیم، یعنی با بقیه فرق داریم. یعنی یکم منگلیم... نمی دونم چرا!!!

ولی با تمام این تفاسیر من اصلا حس تولد نداشتم. اصلا احساس نکردم که امروز متولد شدم.حتی مثل سال های دیگه نه ناراحت و نه عصبانی.. هیچ حسی نداشتم!
هی با خودم مرور میکردم:امروز تولدمه .امروز تولدمه ... انقدر مسخره ،که به ساعت نگاه می کردم میدیدم که هنوز ۱۲ شب نشده بعد هی تلقین می کردم که....ولی اصلا فاییده نداشت حتی با تمام تلاش عشقولیمان...
 تولد هم مثل بقیه روزهاست. ولی من دوس داشتم یه روز هم که شده با بقیه روزام فرق کنه.حداقل این توهم بم دست بده که این روز ماله منه!!!
ولی نشد که بشه...
با فکر نکردن به همون آلت و تولد درونی ، می تونم بگم که خوش گذشت.و جای شارلوت وآقاشون و گوسی جونم خیلی خالی بود.

--------------------------------------------------------------------------------
مژدگانی ای خیابان خوابها،می رسد ته مانده ی بشقابها

وقتی گشنه م ،ممکنه ، شاید، یکم ،به فکر اون n نفری بیفتم که تو هر دقیقه  از گرسنه گی میمیرن ....
وقتی سردمه(مثل الان که، دارم با دستکش و کلاه تایپ می کنم) ، ممکنه ،شاید، یکم،بفکر کارتون خوابایی که دارن از سرما سگ لرز میزنن،بیفتم.
وقتی مریضم ، ممکنه ،شاید، یکم ،بفکر اونایی بیفتم که تو بیمارستان دارن ضجه می زنن و دنبال معجزه می گردن!!!! 
وقتی.....
چه فاییده منی که بفکر ست رنگ لاکش با شالشه!!!
منی که یه روز در میون تو بازار پلاسه تا فلان چیزو که دیده و خوشش  اومده، حتما" حتما" بگیره..
منی که تو فکر مدل گوشی....رینگ ماشینشه...
منی که تو فکر پارتی آخر هفته و دافی های هلو، بساط قرصو عرقو ابسولوته...
منی که به فکر مارک شورتشه که وقتی خم میشه ، بقیه حسابی کف کنن واسه مارک شورتش..
منی که همش به فکر تیغیدنه باباو چاپیدنه ننه ست..اما یه بنده خدایی اصلا بابا ننه ای نداره ....
منی که به فکر عمل اینجا و اونجاشه،که باسنش حتما باید جنیفری بشه چون با باسن معمولی کارش راه نمی افته ولی یه بدبختی بچه اش باید بمیره چون پول دوا دکتر نداره. 
............
گه تو این من ها ، که حتی هیچ منیتی از خودش نداره، اگه داشت  حتما" ک.ن خودشو بقیه رو پاره میکرد...

--------------------------------------------------------------------------------
                              زنده باد مرفهین بی درد!

سرگیجه،سرگیجه ی بودن !
گیج می فت سرم در تکاپوی سر گیج عقاب..

سرگیجه،دود،حسین...برقم که نیست با شمع،عجب فضایی..
حس خوبیه ولی مثل همیشه آغشته به غم و ترس.
غم ترس از دست دادن این لحظه ها.
این لحظه ها که می تونم بخونم و لذت ببرم.
می تونم گوش بدم و لذت ببرم.
می تونم بفهمم و لذت ببرم.
می تونم نفهمم و لذت ببرم.
می تونم گریه کنم و لذت ببرم.گریه کنم..
همیشه آرزوی ساعت برناردو داشتم و دارم و خواهم داشت. دلم می خواد زمانو حبس کنم تو خودم. نمی خوام بگذره،برای اینکه نگذره کییو باید ببینم؟!؟!! ....رویا رو!!
می ترسم از این همه لحظه که داره جلوم پرپر می زنه...
من می ترسم پس هستم!

دلم می خواد بخاطر تمام گشنه ها ـ گشنه بمونم.
دلم می خواد بخاطر تمام تشنه ها ـ تشنه بمونم.
دلم می خواد بخاطر تمام مرده ها ـ بمیرم.
ولی انسان، انسان پوک و خودخواه...(همون خود خواهی عریان!)

زندگی بدجور تو کوچه پس کوچه هاش خرتو می گیره که داد بزنی : خدا شکرت.چاکریم....
ما در این روزها ( یعنی از ۳شنبه تا همین الانه)بسیار مریض بودیم. پنج شنبه یی صبح بیدار شدیم و رفتیم به خانواده مان پیوستیم که دور هم گوسفندیو که پدر گرام از تهران تا اینجا پشت ماشین گذاشته (تو گونی) بخوریم و بخندیم... و خوش بگذرانیم!!! و خوب ، خوش گذشت.باغو گلو ملو....
بعد شب همگی رفتیم که بخوابیم و ما در رختخواب رومن گاری مطالعه می کردیم واز قضا به مرگ فکر می کردیم(۲باره دچار خودآزاری شدیم !) ساعت ۳ بود که دیدیم سرمان به شدت درد می کند گفتیم حتما" بخاطر کم خوابی و مریضی این چند روز است و به روی خودمان نیاوردیم و خوابیدیم ساعت ۶ از زور سر درد و حالت تهوع بیدار شدیم و پا شدیم بریم w.c که افتادیم و بیهوش شدیم..چیزی یادمان نیست ولی گویا حالت بدی بوده پدر گرام کلی سیلی میزند که ما حتی یه دونشو یادمان نیست. و مادر عزیزمان جیغ و گریه: که دخترم از دستم برفت(نمی دانسته که ما در از رو بردن ازرائیل بسیار کار درستیم) ولی این حال بی حالی و فراموشی عجب باحاله... .خود را در حالی در یافتیم که در بیمارستان بودیم همراه خوانواده وخانواده ی دوستمان. که هر کس زیر اکسیژن و سرم به سر می برد! گویا دچار گاز گرفته گی شده بودیم!!ا(از دردو اینا نمی گم دیگه بی خیال)
ولی کلی برای خودمان متاسفیم که حتی از یه بچه ی ۷ساله ضعیف تریم..
چندتا اگه!!!
ــ اگر من به خانواده م نمی پیوستم و بلایی سرشان می امد .چی می شد؟!!!
ــ اگر حال بابام و خانم دوستمان بهتر از بقیه نبود که اوضاع را جمع کنند چی می شد؟!!!
ــ اگر کمی دیرتر از خواب بیدار می شدیم چی می شد؟!!
ــ اگر سهمیه ی بنزینمون ته کشیده بود چی می شد؟!(آمبولانس هم که واسه جنازه جم کردن میرسه کلی منتظر بودن و در اخر می فهمی اگه جونت مهمه خودت پاشو برو..!!)
ــ اگر اون گوسفندو سر نبریده بودیم چی می شد؟!!( شایدم نفرین گوسی جون بوده!!!)

فکر کنم اگه این اگه ها نمی شد در روزنامه حوادث درج میکردن که دو خانواده به دلیل گاز گرفته گی در ویلایی در فلان آباد به درگاه حق پیوستند.. 
شایدم فقط دوست جونمان در وبش مینوشت که دیگه فریادی نیست...شایدم هیچی به هیچی!!!!
و در آخر می گوییم: 

 الهی!
گهی به خود نگرم، گویم: از من زارتر کیست؟
گهی به تو نگرم ، گویم: از تو بزرگوارتر کیست؟

خویش را می بازم
                      خویش را می جویم
                                        عمر را می بازم
                                                      عمر را می جویم
                                                                      بازی را می بازم!

(چی شد اون ذوق شعری؟ کی کورش کرد؟هان؟!!)

واقعن بعضیا با خودشون چی فک می کنن،البته اونقدر احمقو کوته فکرو مادی اند که مغزشون بیش از اینا (جلو دماغشون البته اگه از حد استاندارد بزرگ تر باشه!)کشش نداره....اه حالم بهم می خوره از این ادمایی که احساس می کنن از باسن مبارک فیل افتادن،تازه ازون فیل هایی که فقط یکی ازشون هست یا اون باسن هایی که ...  واسشون sorry دارم.
 جدن واسم جالبه به چیشون می نازن؟؟! همه می تونن واسه خودشون کلاس الکی بذارن....حیف که نمی تونم سرد باشما،حتا با اونا..........
 اگه به نازیدنه منم هم خوشگلم،هم خوش هیکل هم خوش تیپ هم ... و هم ..... دیدی سخت نیست منم می تونم توام میتونی... آخه خو شگلی نازیدن داره؟ ریخته... ولی آدم نایاب!!!! تقصیر خودمونه ها.عقلمون تو چشم که چه عرض کنم الان دیگه در قسمت ....
اخه چر باید بوتیو که از گیشا گرفته بگه از قائم گرفتم؟! قیمتشم n برابر کنه... آخه چه فرقی داره؟!!!!!
هرچی بگم کمه ، تقصیر مامانمه گفتم نمیاما، حالا باید تا وقتی اینجام تحمل کنه چون هی می خوام بگم:اه چقدر انن!!!آخه یکی دوتا نبودن که،۵ نفرشون خیلی شدید بقیه هم خفیف دچار این بیماری ویروسی!! بودن..تحمل همچین ادمایی سخته واقعن. خدا شر همچین موجودات ابله یی رو از سرمان کم کند.
آمین

کلن در مقابل اینا باید گفت: به یه ور........

.بیاید دست به دست هم بدهیم به مهر(نه واقعن، اشکال شرعی داره )یه تست طراحی کنبم ببیینیم چند ٪ از ماها دچارشیم.هر گونه طرحی رو پذیرا هستیم...(فکر کنم خبلی دپ بزنیم بدش...!!)

{من می فکرم که:هر دوش ناشناخته،غیر قابل پیش بینی،وشایدم هیچ!! ........
بازم می فکرم که: رهایی وجود نداره ،نه از رنج نه از ترس نه از کابوس..و همش وهم و آرزو...
نه این دنیا،نه اون دنیا....پس گزینه ی هیچ کدام...
هان؟؟؟
می خواید امتحان کنید،ما که امتحان کردیم ولی همچنان هاج و اجیم میون موندن و رفتن...
فعلن باید همچنان به این پوچی(زندگی) ادامه بدیم ،بخاطر گل روی بعضیا}

واقعن چقدر خوبه که شب هست،که یکم از دنیای مادی دور شم، فکر کنم،که هستم، که می توانم باشم........خیلی دوسش دارم،کلن زاده ی شبم....
اگر بیهوده زیبا ست شب، برای که زیباست شب؟ برای چه زیباست شب؟

حالا روزها به نفرین هزاران ساله ی عمر تن می دهیم
و شب ها
زیر فانوس بی فروغ خانه
در انتظار معجزه های کوچک می نشینیم
و اوقات فراغت خود را
وقف گریه های بی حاصل می کنیم..........

------------------------
و در این دیار
تنها ترین واژه من ام
که گاه
حتا مرگ نیز آن را از یاد می برد....

                                   و شاید
                                             تنها مردگان از میلاد ما خرسند شوند
                                             زیرا که تنهایی شان
                                               چندان به درازا نخواهد کشید.